در اپنبایت، بخشی از دندان‌های بالا و پایین هنگام بستن فک تماس ندارند. علت می‌تواند دندانی، اسکلتی، مرتبط با عادت‌ها یا ترکیبی باشد.
اپنبایت قدامی و خلفی
اپنبایت قدامی بیشتر دندان‌های جلو را درگیر می‌کند؛ در نوع خلفی تماس در بخش‌های عقب وجود ندارد. الگوی مشکل و منشأ آن باید جداگانه بررسی شود.
نقش عادت‌ها و وضعیت زبان
مکیدن انگشت در سنین پایین، الگوهای عملکردی زبان و بعضی عوامل رشدی می‌توانند با اپنبایت مرتبط باشند. وجود یک عامل به معنی علت قطعی در همه افراد نیست.
درمان کودک
اگر عامل عملکردی یا عادتی وجود داشته باشد و رشد باقی مانده باشد، زمان مداخله می‌تواند روی طرح درمان اثر بگذارد.
درمان بزرگسال
بسته به شدت، حرکت دندانها، انکوریج کمکی با TAD و در مشکلات اسکلتی شدید، جراحی فک ممکن است مطرح شود.
پایداری درمان
اپنبایت می‌تواند از نظر پایداری چالش‌برانگیز باشد؛ تشخیص علت، کنترل عوامل عملکردی و retention مناسب اهمیت دارند.
سوالات متداول
آیا اپنبایت فقط با براکت درمان می‌شود؟
خیر. روش درمان به علت و شدت مشکل و سن بیمار بستگی دارد.
آیا زبان باعث برگشت اپنبایت می‌شود؟
الگوهای عملکردی می‌توانند در بعضی بیماران نقش داشته باشند؛ ارزیابی اختصاصی لازم است.
آیا اپنبایت بزرگسال همیشه جراحی می‌خواهد؟
خیر. برخی موارد با ارتودنسی قابل درمان‌اند؛ موارد اسکلتی شدید ممکن است جراحی را مطرح کنند.
این صفحه برای آموزش عمومی بیمار تدوین شده و جایگزین معاینه، تشخیص و طرح درمان اختصاصی نیست.
برای ارزیابی دقیق‌تر آماده‌اید؟
طرح درمان بعد از معاینه و بررسی بایت و مدارک لازم مشخص می‌شود.